Dwalen en verdwalen, o ja, en over kastelen

Ma. 16 juni. Om 09.40 u. verlaten we de camping du Future te Avonton. Het 1^e doel is Tours, op ca. 100 km., om daar een mooi kasteel te bewonderen. Ik stel voor de veiligheid, maar weer op google maps, ‘Chateau Tours’ in en we wordend er netjes heengeleid; alhoewel het allemaal over D wegen ging terwijl ik verwacht had dat we de route national zouden rijden. Maar het waren prima en vaak langgerekte wegen door een prachtig landschap. Het laatste stukje is langs de rand van van Tours en aan de andere zijde de Loire. Op een gegeven moment is het RA en na 300 m. bestemming bereikt; en stonden we voor een joekel van een kathedraal. Waar is het kasteel dan? Tja, die waren we dus die laatste paar honderd meter voorbijgereden. Ik had er geen ‘chateau’ van kunnen maken. We stonden op een enorm druk kerkplein wat mensen betreft en vanwaar zo’n toeristen treintje vertrok. Maar wij hadden nog steeds geen idee dat we vlakbij het kasteel waren. Er kwam ook nog een bus voorbij die een partij mensen loste en het verkeer stond lekker vast. Vervolgens een politie auto die ons duidelijk maakte dat we daar niet mochten staan; dat wisten we al dus de weg langs de stad weer opgezocht. Vervolgens moesten we tanken, even googelen voor een Intermarche, de 1^e gesloten, de 2^e geen tankstation, toen maar getankt bij Esso voor 6 centen per liter meer. Dan vervolgen we onze weg naar Chenonceaux. Daar staat volgens Walter het mooiste kasteel van het Loire gebied. We landden op camping Le Moulin Fort. Het is een langgerekte camping langs rivier de Cher, maar wel een gezellige camping met hoofdzakelijk Engelsen en Nederlanders en een verdwaalde Duitser en Belg.

Di. 17 juni. We maken ons niet druk en stappen om 11.00 u. op de fiets naar het ‘pareltje’, zoals Walter het noemt om alleen vanaf de buitenkant het kasteel te bewonderen. Maar we krijgen geen kans; alles of niets. Een entree ticket kost voor senioren € 16,-, dat gaat dan nog wel . Maar een rondleiding heeft geen zin want alleen Frans en Engels. Een oor - gids zou nog kunnen maar dat komt er dan weer bovenop. Bovendien had Liny geen zin om een uur of meer door zo’n Chateau te wandelen vanwege haar zere been (het gaat overigens vrij redelijk) Daarnaast stonden er 7 bussen waarvan de passagiers al in het kasteel waren. Terwijl we nog stonden te dubben kwam er een hele school aan aan schoolkinderen voorbij, en dat was voor ons de maat. We hebben geen hekel aan kinderen, laat dat duidelijk zijn maar om daarna naar binnen te gaan….?

We besluiten om naar Amboise te gaan. Om daar het kasteel te bewonderen. Ik stel Google maps in voor op de fiets. 16 km. Maar al heel gauw komen we fietsbordjes tegen naar Amboise. Het is een toeristische route, heel mooie met hele stukken langs de Cher weinig of geen autoverkeer maar wel 22 km. In Amboise parkeren we onze fietsen aan de rand van van het centrum en gaan lopend het laatste stukje, via het centrum, naar het kasteel. In de front van het kasteel is het een gezellige boel met terrasjes en winkeltjes. Het kasteel op zich ziet er vanaf deze kan indrukwekkend uit maar toch missen we iets; maar wat? We wandelen weer terug naar onze fietsen en pikken, dan pas, een terrasje. En passant nuttigen we ook iets; Liny een salade en ik een “Croquet Monsieurs’. (ga maar googelen) Daarna gaan we op zoek naar datgene wat we missen en dat is de voorkant van het kasteel, gelegen aan rivier de Loire. Heel erg mooi, maar daar is verder niets te beleven.

Dus stappen we weer op de fiets terug naar de camping, onder aanwijzingen van Google Maps. (GM) Maar na een paar km. gaat het gruwelijk mis. GM zegt RD maar dat is een verboden pad; alleen voor de aanwonenden. Maar ja, Google is toch je beste vriend? (Jan Melle) We proberen het toch, maar na het 1^e huis is het niet meer te fietsen en gaan we lopend met de fiets aan de hand verder. Bij het 2^e huis proberen we aandacht te krijgen door te schreeuwen maar geen sjoege. Liny wil door maar ik terug; mijn wil geschiede. Terug bij de, zeer drukke, autoweg, GM maar weer ingeschakeld op auto en mijn richtingsgevoel gaf me gelijk

R.A. Dat ging een poosje goed, de kilometers telden af totdat; een flauwe bocht naar links. Deze weg 4 km. volgen. Na 4 km. R.A. een bospad in. Nee dus en we rijden door. Het was een gewone asfaltweg met geen verkeer. Op een gegeven moment zien we aan een water paradijsje een ouder stel zitten. Die gevraagd. Zij geen woord over de grens en wij geen woord Frans. Ik laat ze zien op mijn mobiel waar we naar toe moeten en ze besluiten om met hun auto ons voor te rijden naar een een punt waar we dan 5 km. R.D. ons doel moeten bereiken. Ik zal nooit meer zeggen dat er geen aardige Fransen zijn. Om 18.45 u. zijn we terug op de camping; oef.

Na wat rusten doe ik toch nog een poging om het kasteel ergens te kunnen traceren, maar geen kans. Jammer Walter maar ik haal wel een foto van internet af. Morgen naar Chambord en Blois.